Czytaj najnowszą lekcję biblijnąlogowyd3

W tym kwartale będziemy studiować 1 i 2 List Piotra. Piotr towarzyszył Jezusowi w najważniejszych chwilach Jego publicznej działalności. Stał się on jednym z wybitnych przywódców Kościoła wczesnochrześcijańskiego. Choćby te 2 fakty przemawiają za tym, by starannie przestudiować jego listy.
Pasienie owiec. W tym kwartale będziemy studiować 1 i 2 List Piotra. Piotr towarzyszył Jezusowi w najważniejszych chwilach Jego publicznej działalno- ści. Stał się on jednym z wybitnych przywódców Kościoła wczesnochrześcijańskiego. Choćby te 2 fakty przemawiają za tym, by starannie przestudiować jego listy. Jednak są one godne uwagi także ze względu na to, iż zostały napisane do zborów w trudnych czasach — w okresie prześladowań i zagrożenia ze strony fałszywych nauczycieli działających wewnątrz Kościoła. Piotr ostrzega, że ci fałszywi nauczyciele będą między innymi szerzyć zwątpienie co do powtórnego przyjścia Jezusa. Będą mówić: — „Gdzież jest przyobiecane przyjście jego? Odkąd bowiem zasnęli ojcowie, wszystko tak trwa, jak było od początku stworzenia” (2 P 3,4).
Dzisiaj, niemal 2000 lat później, dobrze rozumiemy to ostrzeżenie, nieprawdaż? Poza ostrzeżeniem przed fałszywymi nauczycielami Piotr kilkakrotnie nawiązuje do kwestii cierpienia, jakie spotykało pierwszych chrześcijan. Cierpienie to, jak twierdzi apostoł, odzwierciedla cierpienie Jezusa, który w swoim ciele poniósł nasze grzechy na krzyż (zob. 1 P 2,24). Dobrą nowiną jest to, że śmierć Jezusa przynosi nam uwolnienie od wiecznej śmierci spowodowanej przez grzech oraz daje nam możliwość życia w sprawiedliwości tu i teraz, jeśli tylko Mu ufamy (zob. 1 P 2,24). Piotr zapewnia, że Jezus nie tylko umarł za nasze grzechy, ale także przyjdzie powtórnie, by wykonać wyrok sądu Bożego (zob. 2 P 3,10-12). Podkreśla fakt, iż perspektywa sądu powinna mieć istotne praktyczne przełożenie na życie człowieka wierzącego.
Gdy Jezus przyjdzie powtórnie, unicestwi wszelki grzech i oczyści ziemię ogniem (zob. 2 P 3,7). Wówczas chrześcijanie otrzymają dziedzictwo przygotowane dla nich przez Boga w niebie (zob. 1 P 1,4). Piotr bardzo praktycznie pisał o tym, jak powinni żyć chrześcijanie. Po pierwsze i najważniejsze chrześcijanie powinni miłować się nawzajem (zob. 1 P 4,8). Apostoł tak podsumował swoje nauczanie w tej kwestii: „Bądź- cie wszyscy jednomyślni, współczujący, braterscy, miłosierni, pokorni” (1 P 3,8). Listy Piotra są także żarliwym przekazem ewangelii, która jest najważniejszym przesłaniem całej Biblii. Jeśli ktokolwiek znał zbawienną łaskę Bożą, to z pewnością tą osobą był Piotr. Ten Piotr, który publicznie i bezczelnie wyparł się swego Pana (przeklinając przy tym), mówiąc: „Nie znam tego człowieka” (Mt 26,74 BG), później otrzymał od Jezusa wezwanie: — „Paś owieczki moje” (J 21,17). 2 listy Piotra są przykładem tego, jak realizował on to powołanie — pasł owieczki Pańskie. Oczywiście pasienie to obejmowało głoszenie wielkiej prawdy o zbawieniu z łaski przez krew Chrystusa — prawdy, którą podkreślał z takim naciskiem inny wielki apostoł, Paweł. Jest to prawda o Bożej łasce. Piotr znał ją dobrze nie tylko jako teorię czy zasadę wiary, ale jako rzeczywistość, której doświadczył z całą mocą. W swoim komentarzu do jednego z listów Piotra Marcin Luter napisał: „Tak więc list ten jest jedną z najwspanialszych ksiąg Nowego Testamentu i prawdziwie czystą ewangelią. Piotr czyni bowiem to samo, co czynił Paweł i wszyscy ewangeliści, mianowicie głosi prawdziwą naukę wiary o tym, jak Chrystus został nam dany, aby zgładzić grzechy nasze i zbawić nas”1 . Jezus polecił Piotrowi karmić Jego owieczki. I my do nich należymy, a więc pozwólmy się nakarmić!2